หน้า 94 : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 449 / 2

ประโยคค- พระธัมปิฏกฐักแปล ภาค ๑ หน้า 25 ท. ถ้าอย่างนั้น เราทั้งหลายไปด้วยกันเถิด เจ้าข้า. ฏ. เราเป็นคณะฑูพพลวาท, ความเน้นช้าจากมักเท่ากับท่านผู้ไปอยู่กับเรา. ท. กิริยของข้าเข้าไม่มี ถึงข้าเข้าไปอยู่ก

ในบทนี้มีการสนทนาระหว่างท่านพระเถระและท้าวสักสนครเกี่ยวกับการไปยังพระเชตวัน และการมองเห็นแนวทางของเทวดา ท่านพระเถระร่วมเดินทางและรู้สึกถึงเสียงที่เกิดขึ้น จากนั้นพระโบราณาจารย์ได้กล่าวถึงลักษณะของเทพเ

ประโยค - พระอัครมหาอุบาสิกา ภาค ๑ - หน้า 26 เมืองสาวติบแล้ว." ท้าวเธอนำพระเศวตไปสู่บรรศาสา ที่กุฏิผู้น้องชายทำเพื่อ ประโยชน์แก่พระเกษตรนันทีวา นิยมใส่งนังเหนือแพรตระกานแล้ว จำแนกเป็นสหายที่รักไปสู่ส

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงเหตุการณ์ในการนำพระเศวตไปยังบรรศาสา โดยท้าวเชิญพระเศวตไปที่กุฏิของผู้น้องชาย การสนทนาเกี่ยวกับการบวชของพระเฑาะ กับความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครที่ดำเนินเรื่อง การนำข้าวและของใช้ไปถวาย

ประโยค - พระมิตรภาพถูกชำแปล ภาค ๑ หน้า 28 ชีวิตเป็นอันมากให้ตายแล้วหรือ? ภิญญาหล่านั้น คาบทูลว่า "ไม่ได้เห็น พระเจ้าบา" ค. ท่านทั้งหลายไม่เห็นเธอ (ทำดังนี้) ฉันดูแล ถึงเธอไม่เห็นสัตว์มีชีวิตหล่านั้น ฉ

เนื้อหาพูดถึงปัญหาหลายของพระมิตรภาพและผลของกรรมที่สร้างในอดีต ซึ่งเกี่ยวข้องกับการเห็นและการไม่เห็นในชีวิตพระธิดาสพัท โดยใช้ตัวอย่างเหตุการณ์ในกรุงพาราณสีที่หมอเวทกรรมพูดคุยกับหญิงมิได้เห็นด้วยตา ความ

ประโยค - พระธรรมปิฎกาธิบาย ภาค ๑ - หน้า 30 พระราชสัญจรว่า "ธรรมทั้งหลาย มีใจเป็นหัวหน้า มีใจเป็นใหญ่ สำเร็จและด้วยใจ ถ้าผู้อ Organizationไร้ ร่า พูดอยู่ดีได้ ทำอยู่ดี, ทุกย่อมไปตามเขา เพราะเหตุนัน ดู

พระราชสัญจรกล่าวถึงธรรมและจิตใจว่าเป็นหัวหน้าของการกระทำ นอกจากนี้ยังได้มีการอธิบายถึงจิตที่เป็นไปในภูมิ ๔ ว่าจิตทำให้เกิดผลดีหรือไม่ดี และการกระทำตามจิตใจนั้นจะส่งผลต่อชีวิต การศึกษาเรื่องธรรมและอธรร

ประโยค - พระธัมป์ปู่ถูกอาปเปล่า ภาค ๑ - หน้า 31 ดังนี้ ชื่อว่าคุณธรรม (แปลว่าธรรมคือคุณ). ธรรมศัพท์นี้ ใน คำว่า "กิณฑ์ทั้งหลาย เราจำแสดงธรรมนั่นเอง แก่ท่าน ทั้งหลาย" ดังนี้เป็นต้น ชื่อว่าท่านธรรม (แป

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงความหมายของคุณธรรมในบริบทต่างๆ ได้แก่ ธรรมคือคุณ, ธรรมคือเทนา, ธรรมคือปริยัติ, และธรรมคือสัตว์ โดยมีการอธิบายถึงความสำคัญของใจในฐานะที่เป็นหัวหน้าของธรรมทั้งหลาย พร้อมกับคำถามเกี

ประโยคต้น - พระจั้มปที่ถูกถอดแปล ภาค ๑ หน้า 36 เสียเถิด." พราหมณ์ตอบว่า "นางผู้เจริญ ถ้าเราจะหาหมอมา เราจะ ต้องใช้ข้าวขา หล่อช่างไม่ดูแลความปลอดภัยของเรา (บ้าง)." นางพราหมณ์ถาม "เมื่อเป็นอย่างนี้ ท่า

ในนิทานโบราณนี้ พราหมณ์ต้องเผชิญกับการรักษาบุตรที่ป่วยหนัก เขารู้ว่าหมอหลายคนไม่สามารถช่วยเหลือได้ จึงส่งยาไปให้แต่ยังไม่สามารถรักษาให้หายได้ เมื่อรู้ว่าสถานการณ์เลวร้าย เขาจึงคิดหาวิธีใหม่ๆ เพื่อให้บ

ประโยค - พระอัมพฺพุทธภาค ๑ - หน้า 42 "พ่อมาฉพ ท่านผู้ปรารถนาของที่ไม่ควรปรารถนา เป็นคนเขลาแท้ ๆ, ข้ามเข้าเข้าใจว่าท่านอาจเสียเปล่า จัดไม่ได้พระองค์ฯ และพระอาทิตย์ยั้ง ๒ เลย." ลำดับนั้น มามพึงพูดคะพรา

บทความนี้สำรวจความคิดเห็นในพระอัมพฺพุทธเกี่ยวกับการเข้าใจความปรารถนาในสิ่งที่ไม่ควรปรารถนา โดยมีการสนทนาระหว่างพราหมณ์สองคนที่พิจารณาความเขลาและความเข้าใจในธรรม อภิปรายถึงการปรารถนาและการเห็นคุณค่าของ

ประโยค - พระธัมมปฏิโมกข์ ภาค ๑ หน้า 44 ท่านได้?" ลำดับนั้น มาดูบอกแก่แจว่า "ท่านผูตรคเณา ในป่าช้างแล้ว ย้อม คำครูบาอาจารย์ถึงถุงครูบาใจ คุรุครูบา นั่นคือขาพเจ้า ทำกุศลกรรมแล้วถึงความเป็น เพื่อนขอ

บทสนทนาระหว่างพราหมณ์และมาดูบที่กล่าวถึงการทำกุศลกรรมและสถานะของมาดูบในฐานะของเพื่อนกับเทวดา โดยมาดูบยืนยันว่าสาเหตุที่เขายอมรับได้ถึงความสงบเสงี่ยมคือการถวายอัญชลีแด่พระพุทธเจ้าและการทำกุศลกรรมที่ดี

ประโยค - พระปิยมหามุนีถูกอธิบายภาค ๑ - หน้า 45 พราหมณ์ก็มเต็มแล้วด้วยปีติ เขาเมื่อประกาศปีนี้นั่น จึงกล่าวว่า "น่าอัศจรรย์หนอ น่าประหลาดหนอ วิบาก ของความทำอัญชัญนี้เป็นไปได้เช่นนี้ แม้ ข้าพเจ้า มีโป่

เนื้อหาเกี่ยวกับความอัศจรรย์ที่เกิดจากการทำอัญชัญ โดยพราหมณ์ได้ประกาศปีนี้และเปล่งคำที่เกี่ยวกับสัจจะของพระพุทธเจ้า มานพตอบโดยการแนะนำการปฏิบัติตามหลักศาสนาและสิกขาบทที่ควรปฏิบัติ เพื่อสืบสานความดี ท้

ประโยค - พระธัมมปทีปธกาถแปล ภาค ๑ หน้า ที่ 49 ค. สมบัติ นี่ ท่านได้แล้ว เพราะทำให้เสื้อใส่ในเราหรือ ? ท. พระเจ้าข้า. มหาชนแวดล้อมพบุรุษแล้ว ได้ประกาศความยินดีว่า "แน่ พ่อเจ้ํา? พุทธคุณน้อคงจริงหนอ บุ

ในเนื้อหานี้พระศาสดาได้ตรัสถึงความสำคัญของใจในการกระทำกรรม โดยส่งเสริมให้เชื่อว่าใจเป็นหัวหน้าและใหญ่ในทุกอย่าง การทำกรรมที่ดีและอุกาสนั้นต้องมาจากใจที่ผ่องใส และยืนยันว่าบุคคลที่มีใจที่ดีย่อมได้รับคว

ประโยค - พระอธิษฐานที่ถูกถามจะแปล ภาค ๑ - หน้า 58 ความผิดของเรามีอยู่, เดี๋ยวนี้ เราจักเข้าไปโดยทางเท่านั้น" ดังนี้ ขอท่านงออดโทษแก่ผมเกิด." [บทสนทน์ ๒ ต่างสาบกัน] ท. ชูสุโก เราสาบท่าน. น. ท่านอาจา

เนื้อหานี้พูดถึงการสาบและการอธิษฐานที่มีอยู่ในบทสนทนา ระหว่างผู้เข้าร่วม โดยมีการพูดถึงการอธิษฐานที่ได้รับผลสำเร็จและคำสาบที่ถูกต้อง นอกจากนี้ยังมีการพูดถึงเรื่องอดีตและอนาคตของนารดาบาสและความรู้สึกผิ

ประโยค - พระธัมมปทีปฐถูกแปล ภาค ๑ - หน้า 59 อัศจรรย์ความกรุณาในเธอ จึงได้ห้ามอรุณขึ้นด้วยกำลังฤทธิ์" [ประชาชนเดือดร้อนตลอดถึงพระราชา] ชาวพระนคร เมื่ออรุณไม่ขึ้นอยู่ ก็พากันไปสู่ประพระราชวัง แล้วกราบท

ในบทนี้ เล่าถึงเหตุการณ์ที่อรุณไม่ขึ้นในพระนครทำให้ประชาชนและพระราชาต้องดำเนินการเพื่อหาสาเหตุ พระราชาได้พิจารณาธิคุณของพระบรมวงศ์และสอบถามถึงบรรพชิตที่เป็นสาเหตุของความวิบากนี้ ทั้งนี้เพื่อหาความกระจ

ประโยค - พระธัมปทัฏฐ์ถูกถามแปล ภาค ๑ หน้า ๖๐ อาตมาาพึงได้รับกล่าวสับข้างว่า "โทษของข้าพเจ้าไม่มี, โทษของผู้ใดมี; ความสาบงตกลงในเบื้องบนแห่งผู้นั้นแล" ก็รั้นสาบแล้ว จึงคิดว่า "ความสาบตกในเบื้องบนแห่ง

เนื้อหาบทสนทนาระหว่างพระธัมปทัฏฐ์และพระราชาซึ่งอภิปรายเกี่ยวกับข้อผิดพลาดและการขอโทษ โดยพระธัมปทัฏฐ์แสดงให้เห็นถึงความไม่ยอมรับโทษของตัวเองเมื่อถูกถามเกี่ยวกับคำสาบในงานเทศกาล นอกจากนี้ยังมีการเตือนให

ประโยค - พระธีมปัทถุถูกถามแปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 61 ดาบสุปรปีนี้ หาได้อนุโมทตามภาพตามใจสมัครไม่, มีสระอยู่ในที่ ไม่ไกลสระหนึ่ง ขอพระองค์ครับสั่งให้เธอยืนทุน สีระ แม่อุ้ยในสระนั้นแหละ พระราชรับสั่งให้

เนื้อหานี้เกี่ยวข้องกับการสอนธรรมของพระองค์ในการระงับเวรและการเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ต่อกัน โดยมีการพูดถึงบทบาทของพระราชาและศิลธเร รวมถึงการรับรู้เกี่ยวกับความโกรธและผลกระทบที่ตามมา ถูกอ้างอิงถึงการศึกษาใน

ประโยค - พระอัธมปุรปฏิรูปตามแปล ภาค ๑ - หน้า 62 ระงับได้ ส่วนชนเหล่าใดไม่เข้าไปผูกความโกรธ นั่นไว้ว่า "ผู้เห็นนั้นได้อ่านเราผู้เห็นนั้นได้รส ผู้เห็นได้ ชนะเราผู้เห็นนั้นได้สิ่งของ ๆ เราแล้ว" เวรของชน

เนื้อหาเกี่ยวกับการระงับความโกรธและการไม่เข้าไปผูกพันกับอารมณ์ไม่ดีว่าใครที่ทำให้รู้สึกเสียหาย และยังมีการยกตัวอย่างวิธีการมองเห็นธรรมเพื่อไม่ให้เกิดความโกรธ โดยกล่าวถึงผู้ที่สามารถปล่อยวางเพื่อให้จิต

ประโยค - พระอิฐปฐมที่ถูกฉับแปล ภาค ๑ หน้า 69 กลับมานั่งหน้าไปสู่ภายในวิหารแล้ว [เวรไม่ระงับด้วยเวร แต่ระงับได้ด้วยไม่ผูกเวร] ในสมัยนั้น พระศาสดา ทรงแสดงธรรมอยู่ในท่ามกลางบริษัท นางกุลทิวา ให้ดูดนอนลง

ในเนื้อหานี้ พระพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมในวิหาร โดยมีการสนทนาระหว่างนางกุลทิวาและพระศาสดาเกี่ยวกับการระงับเวร พระศาสดาได้สอนว่าการแก้ไขปัญหาเวรไม่สามารถทำได้ด้วยการสร้างเวรใหม่ แต่สามารถทำได้ด้วยการไม่มีเว

ประโยค - พระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๑ - หน้า 70 [แก้ธรร] บรรดาบุคคลนั้น กล่าวว่านะ ทิ ตั้งเป็นต้น ความว่างเหมือนอย่างว่า บุคคล แม้มีอ่างที่ซึ่งเป็นแล้วด้วยของไม่สะอาดมีน้ำลายและน้ำมูกเป็นต้น ด้วยของไม่สะอ

เนื้อหาในหน้านี้กล่าวถึงหลักธรรมที่เปรียบเทียบการสะอาดของจิตใจและการประนีประนอมกับเวรกรรม โดยใช้ภาพความสะอาดในชีวิตประจำวันเป็นแนวทางในการเข้าใจถึงความเมตตาและการไม่มีอนาคตในความเลือดร้อนที่เฉลิมฉลองด

ประโยค - พระธัมมปฏิปกรณ์ แปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 72 ริมนาไฟ ริมชายคา ริมกองหยากเยื่อ ริมประตูบ้าน, (นาง) ก็กล่าวว่า "ในโรงสานี้ สายอ่อนปรากฏดูดุจดวงริชฉัยฉายอยู่, ที่ข้าง ดุมานี้ พวกเด็กอ่อนรานี้เป็นคนล

ในหน้า 72 ของพระธัมมปฏิปกรณ์ แสดงบทสนทนาเกี่ยวกับการทำการเกษตรและชีวิตประจำวัน โดยหญิงสาวผู้มีอุปการะช่วยเหลือได้แบ่งปันความฝันดีให้กับผู้อื่นด้วยการชี้แนะการปลูกข้าวกล้าในปีที่สมบูรณ์และปรึกษาเกี่ยวก

ประโยค - พระธีมปิฏกฉบับแปล ภาค ๑ - หน้า 73 ในที่คอนและกลุ่ม ตามคำของนางยักษ์นั่นนี้ เหตุนี้นั้น ข้าวลำของ ฉันอิ่มสมบูรณ์ดี พวกท่านไม่เห็นโภชนามีข้าวดิบและข้าวสวยเป็นต้น ที่ฉันนำไปจากเรือนมิตรรู้หรือ?

บทนี้นำเสนอเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับนางยักษ์ ที่ชาวเมืองทำสักการะให้ ในขณะที่นางยักษ์ได้มีบริวารมากมาย และเริ่มต้นการลำให้กับชาวเมืองอย่างต่อเนื่อง จนถึงปัจจุบันนี้ การแสดงออกถึงความกตัญญูและความเคารพ

ประโยค - พระธรรมปิฎกซึ่งถูกแปล ภาค ๑ - หน้า 74 ๕. เรื่องภิษาภาวเมืองโกสัมพี*[เอก] [ข้อความเบืองต้น] พระศาสดา เมื่ อประทับอยู่ในพระเชตวัน ทรงปรารภพากิริยา ชางเมืองโกสัมพี ตรี สพระธรรมเทคนิคานว่า "ปรจ

เนื้อหานี้พูดถึงการสนทนาระหว่างพระวินัยธรและพระธรรมกถีในเรื่องวินัยที่เกิดขึ้นใกล้เมืองโกสัมพี โดยมีการตรวจสอบกรณีการเหลือน้ำในบาชนะและความเข้าใจเกี่ยวกับอาบัติ ว่ามีหรือไม่มีการทำผิดในกรณีดังกล่าว ซึ